07

jul

2014

Dear Future Me

Dear future me,

Nu ik jou deze brief schrijf is het vrijdag, 23 mei 2014. Als je je belofte hebt gehouden en je deze brief niet bent kwijt geraakt is het vandaag, donderdag, 23 mei 2024. Nu ik 17 ben is er een hoop in mijn leven veranderd. Ik weet dat het leven zijn ups en downs heeft, maar ik heb het gevoel dat de toekomst mij een hoop goede dingen zal brengen. Dit is wat ik denk dat er zal gebeuren. Okay, het is misschien een klein beetje geromantiseerd…

Weet je die columns nog die je voor dat tijdschrift schreef tien jaar geleden? Natuurlijk weet je dat nog, ik weet zelfs zeker dat je ze allemaal bewaard hebt. Uiteindelijk was dat het begin van je schrijfcarrière. Weet je nog dat je moest kiezen wat je wilde gaan studeren? Je vond het heel erg lastig en kon niet kiezen. Je dacht dat deze studiekeuze je hele leven zou gaan veranderen. Helaas wist je niet dat dit niet waar zou zijn. Eerst besloot je dat je graag mensen wilde helpen, dus koos je een studie in deze richting. Na je studie begon je te werken bij een opvang voor jongeren met een verstandelijke beperking. Maar na een jaar had je het gevoel dat dit toch niet helemaal bij jou paste. Je had het gevoel dat er iets groots op je lag te wachten, iets anders.

Je wilde je hele leven omgooien en besloot om een master in Engelse Literatuur te gaan volgen in San Francisco. Je leerde daar veel over boeken en verhalen, ook leerde je daar om nog beter je verhalen op papier te kunnen zetten. Schrijven was en is nou eenmaal je grootste passie. Weet je de dag nog dat je je echtgenoot ontmoette? Ja dat weet je nog, ik weet hoe romantisch en nostalgisch jij kan zijn. Zulke dingen zal jij nooit vergeten. Het was een herfstdag en je was bezig met een essay over Oscar Wilde. Je zat in een koffieshop vlakbij de universiteit en het enige dat je merkte was het getik van de regen op de ramen. Omdat je zo druk bezig was zag je hem niet eens binnenkomen. Er lag een biografie op je tafel over Oscar Wilde, het boek dat je 10 jaar geleden van een van je beste vrienden had gekregen. Ook al zag je jouw (toekomstige) echtgenoot niet binnenkomen, hij zag jou en de biografie wel. Hij liep naar jouw tafel toe en zei: ‘We are all in the gutter, but some of us are looking at the stars.’

Je keek op en je was verkocht. Het was de eerste keer dat je de twinkeling in zijn ogen, de kleine moedervlek boven zijn lip en zijn halflange bruine haar zag. Op de een of andere manier wist je op dat moment dat hij de ware was en dat je jouw leven met hem wilde delen.

Je haalde je master en je docenten waren erg blij met de vooruitgang die jij had gemaakt. Omdat je verliefd was geworden op een man en geen afstand van hem wilde nemen besloot je om nog een jaar in San Francisco te blijven. Je vond een baan bij een tijdschrift, waarvoor je stukken schreef over film en theater. Naast het bijbaantje dat je vroeger had gehad bij een boekenwinkel, was dit de beste baan die je maar kon wensen. Maar na een jaar begon je te merken dat je Nederland miste. Je had het hierover met je (toekomstige) echtgenoot en jullie besloten om met zijn tweeën naar Nederland te vertrekken. Jullie vonden een schattig, maar klein appartementje in Amsterdam.

Na een half jaar werd je ten huwelijk gevraagd. Je was nog nooit zo gelukkig bij een persoon geweest en je zei dus dat je dit graag zou willen! Het was voorjaar 2022 toen jullie trouwden, het was een prachtige dag en jullie droegen beiden een zwart pak. Je kleine nichtje, die toen 8 jaar was, bracht de ringen bij het ceremoniële moment. Je beste vriendin had je nooit verlaten en was zij getuige bij de bruiloft. Wanneer je je niet goed voelde kon je haar bellen, ze stond altijd voor je klaar. Daarom besloten jij en je echtgenoot dat zij jullie baby kon dragen. Ik weet dat je altijd heel graag een vader wilde zijn. In 2023 werd je zoon geboren, Charlie.

Stiekem hoop ik dat ik toch een klein beetje gelijk krijg met deze voorspellingen. Maar zelfs als dingen heel anders zijn gegaan zoals ik net schreef, moet het toch een hele mooie tijd zijn geweest. De dingen die op jouw pad kwamen, maakten jouw toekomst.
Blijf altijd trots op wie je bent.

Love always,
17-jarige Hjalmar

Share this:

About Author

Wallflower

Hjalmar. 18. Wallflower. Enthousiast. Leergierig. Schrijver. “Be who you are and say what you feel because those who mind don't matter and those who matter don't mind.”

 


5 Responses

  • Iebel

    Dit is echt leuk, moet ik ook eens doen! Ik hoop voor jou dat het toch werkelijkheid mag worden, want het is echt mooi haha.

  • Tea

    Mooi verhaal!

  • Maaike

    Wauw mooi beschreven!!

  • Diana

    Heel mooi geschreven!
    Live your dreams!!

  • Marloes

    Wauw Hjalmar, wat kan jij leuk schrijven! Echt een heel mooi verhaal! Superleuke blog ook, ik ben fan haha.
    Groetjes Marloes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>